Марына Казлоўская. Развітальнае фота з сацыяльных сетак

Марына Казлоўская была не проста папулярнай, а культавай выкладчыцай Ліцэя Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. «Педагог ад Бога, закаханая ў беларускую літаратуру», — кажуць пра яе выпускнікі ўстановы.

Прычынаў звальнення і выезду з краіны Казлоўская не называе. Яна пакуль абмежавалася пастом у фэйсбуку і не размаўляе са СМІ.

Сябры кажуць, што гэта вынік палітычнага ціску.

«З яе хваробаю яна разумела, што ў турме без лекаў яна не выжыве, а так, можа, і перажыве гэтых упыроў», — сказала «Нашай Ніве» яе сяброўка.

«Ліцэй БДУ пачаўся для мяне, калі мне было пятнаццаць. Пачаўся выпадкова, як і ўсе лёсавызначальныя падзеі, — напісала Марына Казлоўская ў сябе ў фэйсбуку. — Па ўсіх законах логікі я не мусіла паступіць, але паступіла, мусіла вылецець пасля першай сесіі, але не вылецела.

Ліцэй сапраўды навучыў мяне вучыцца і задаў вышыню, якой я гадамі вымярала сваё жыццё.

Адна з маіх найзапаветнейшых мар — вярнуцца працаваць у Ліцэі. Яна спраўдзілася, хоць і не адразу.

І ўсе наступныя 18 гадоў у мяне было адчуванне, што я дома, я на сваім месцы, я раблю ў жыцці нешта сапраўды значнае і сэнсоўнае, укладваючыся ў будучыню краіны, якую люблю. Гэта давала адчуванне асалоды ад настаўніцтва, якім бы цяжкім часам яно ні было, радасці сустрэчы з людзьмі, якіх я люблю і з якімі мне пашчасціла пражываць жыццё разам.

Думаю, што ніколі не змагла б сама адмовіцца ад усяго гэтага. Але давялося.

Дарагія калегі, дзякуй вам вялікі, што ўсе гэтыя гады вы вучылі, падказвалі, дапамагалі, суперажывалі і падтрымлівалі. Для мяне радасцю і гонарам было працаваць з вамі. Беражыце сябе.

Дарагія дзеці, мне вельмі шкада, што нашы размовы пра літаратуру скончаныя. Але гэта не значыць, што вы не можаце чытаць, думаць, абмяркоўваць, любіць і расці над сабой. Ніхто не можа вам гэтага забараніць. І ў вас усё яшчэ ёсць выручай-пакой.

Дарагія выпускнікі, неўзабаве мне вельмі спатрэбіцца ваша дапамога. Трэба толькі крыху прывыкнуць да майго новага становішча.

Што ж, як бы ні было балюча, жыццё працягваецца. На жаль, не ў Беларусі. Але я абавязкова вярнуся. Будзьма!» — падсумоўвае Марына Казлоўская.

«Твае дзеці — найлепшыя! Так працаваць з чалавечымі душамі — найвышэйшае майстэрства».

«Сустракаюся перыядычна з Вашымі вучнямі і ведаю, як яны ганарацца тым, што Вы былі іх Настаўнікам!»

«Канец эпохі… Дзякуй вам за вас!»

«Дзякуй за адзін з самых каштоўных урокаў, якія засталіся ў мяне з ліцэйскага жыцця!»

«Я вельмі ўдзячна вам за тыя гады ў Ліцэі, і ведаю, што ў вас усё атрымаецца, што б вы ні задумалі!» — так адгукнуліся на навіну яе былыя вучні і калегі.

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Хочаш падзяліцца важнай інфармацыяй ананімна і канфідэнцыйна?

30
ром / Адказаць
29.11.2022
такия культавыя што нихто не ведае
1
Проста жыхар / Адказаць
29.11.2022
ром, ты, напэўна, і ніводнага лаўрэата Нобелеўскай прэміі па біялогіі або хіміі таксама не ведаеш. На шчасце, гэта не з'яўляецца метрыкай іх вартасці і карыснасці для грамадства.
5
Справка / Адказаць
29.11.2022
Учился в Лицее БГУ, но такую не знаю.
Паказаць усе каментары/ 7 /
Каб пакінуць каментар, калі ласка, актывуйце JavaScript у наладах свайго браўзеру