У нядзелю ўвечары ў Вялікабрытаніі памёр вядомы прадстаўнік савецкага дысідэнцкага руху, пісьменнік, публіцыст і грамадскі дзеяч Уладзімір Букоўскі, піша bbc.com.

«Уладзімір Канстанцінавіч Букоўскі памёр ад спынення сэрца ў бальніцы ў Кембрыджы ў 21.30 па мясцовым часе 27 кастрычніка 2019 года. Яму было 76 гадоў. У апошнія гады ў яго было слабое здароўе», — паведаміў афіцыйны сайт Букоўскага.

Уладзімір Букоўскі быў адным з заснавальнікаў дысідэнцкага руху ў Савецкім Саюзе.

У 1960 годзе ён, студэнт МДУ, пачаў наведваць вальнадумныя паэтычныя чытанні ля помніка Маякоўскаму ў цэнтры Масквы. Некалькі актывістаў «Маякоўкі» былі арыштаваныя.

Сам Букоўскі быў упершыню арыштаваны ў 1963 годзе за выраб фотакопій забароненай у СССР кнігі.

Пасля выхаду на волю ў 1965 годзе ён узяў актыўны ўдзел у падрыхтоўцы мітынгу ў абарону Андрэя Сіняўскага і Юлія Даніэля, за што зноў быў затрыманы і гвалтоўна скіраваны ў псіхіятрычную бальніцу. 

Букоўскі быў вызвалены ў жніўні 1966 у выніку актыўнай кампаніі ў яго абарону, разгорнутай на Захадзе.

Пасля гэтага яго неаднаразова арыштоўвалі за арганізацыю акцый пратэсту і «антысавецкую дзейнасць». Букоўскі правёў 12 гадоў у зняволенні і на прымусовым лячэнні.

У 1971 году Букоўскі пераправіў на Захад 150 старонак дакументаў, якія выкрывалі рэпрэсіўныя метады савецкай псіхіятрыі ў палітычных мэтах.

У 1972 году Букоўскі быў асуджаны за «антысавецкую агітацыю» на два гады турмы і пяць гадоў высылкі.

«Мы ўсе, усе дысыдэнты казалі, што палітыка павінна быць маральнай. І мы паўсталі не як палітычны рух. Мы былі рухам маральным. Наш асноўны імпульс быў не перарабіць Расію, а проста не быць удзельнікамі злачынства. Ці не стаць часткай рэжыму. Гэта быў самы магутны матыў». Уладзімір Букоўскі, 2014 год.

У 1978 году Уладзіміра Букоўскага, які адбываў тэрмін у калоніі, абмянялі на лідара Камуністычнай партыі Чылі Луіса Корвалана.

Букоўскі пасяліўся ў Вялікабрытаніі, скончыў Кембрыджскі ўніверсітэт, пісаў кнігі і працягваў займацца палітычнай дзейнасцю.

Уладзімір Букоўскі — аўтар некалькіх кніг (у тым ліку «І вяртаецца вецер», «Лісты рускага вандроўніка» і «Пабудаваць замак»), а таксама шматлікіх артыкулаў і эсэ.

У 1991 годзе Букоўскі па запрашэнні Барыса Ельцына ўпершыню пасля высылкі наведаў Маскву.

У 2007 годзе Букоўскі быў вылучаны кандыдатам у прэзідэнты Расіі ад дэмакратычнай апазіцыі на выбарах 2008 года, аднак яго кандыдатура была адхіленая Цэнтрвыбаркамам РФ.

У 2015 годзе Каралеўская пракурорская служба Вялікабрытаніі выставіла Букоўскаму абвінавачванні ў вытворчасці і захоўванні дзіцячай парнаграфіі.

Букоўскі адкінуў абвінавачванні ў свой адрас і падаў сустрэчны пазоў на пракурораў за нанясенне шкоды яго рэпутацыі.

У сакавіку 2015 гады ён перанёс цяжкую аперацыю на сэрцы ў прыватнай клініцы ў Германіі.

Суд над Уладзімірам Букоўскім некалькі разоў адкладаўся і у 2018 годзе быў прыпынены з-за яго слабога здароўя.

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Хочаш падзяліцца важнай інфармацыяй ананімна і канфідэнцыйна?