Но на этом решено не останавливаться, так как появилась идея издать и бумажную книгу, поэтому сбор продолжается.

Присоединиться к нему можно по ссылке:

А это-новое стихотворение, которое Андрей Скурко прислал своему сыну Тамашу:

Жыў сабака каля бака — 
беспрытульны быў сабака.
З бака еў, за бакам спаў —
бак сабака вартаваў.

Хоць і холад, хоць і голад —
быў сабака той вясёлы.
Хто б ні йшоў, сабака ўслед
гаўкаў кожнаму: «Прывет!»

І малы суседскі хлопчык,
што праходзіў там аднойчы,
адказаў яму: «Здароў!
Пэўна, сумна без сяброў?

Пераходзь да нас дахаты — 
мама з татам будуць рады!
Пазнаёмішся з катом — 
ў нас найлепшы ў свеце дом!»

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Хочешь поделиться важной информацией анонимно и конфиденциально?