Уладзімір Някляеў. Фота: фэйсбук

Уладзімір Някляеў. Фота: фэйсбук

Новая зямля

«Мой родны кут, як ты мне мілы…»

Якуб Колас, «Новая зямля».

Мне раптам стаў нямілы родны кут.

І я б забыў, што нарадзіўся тут,

Каб даў мне Бог забыць,

каб разлюбіць даў сілы

Пагорак той, дзе продкавы магілы,

Дзе хутка ўжо і мне на Божы суд.

Я ведаю, што я на тым судзе

Скажу. Што я нікому і нідзе

Не здрадзіў, што ў крыві не вінаваты…

А Бог спытае: «Не прадаў ты брата?

Сястру сваю не кінуў ты ў бядзе?»

Я б адказаў, што не!.. Калі б Ён сілы даў

Змагчы той жах, што нада мной паўстаў,

Нянавісць, што, як пыл, любоў з зямлі змятае!..

Ён ведае, што я не прадаваў.

Я ведаю, чаму Ён так спытае. 

Наступствы вайны, Кіеў, 17.03.2022. Фота: AP/Vadim Ghirda

Наступствы вайны, Кіеў, 17.03.2022. Фота: AP/Vadim Ghirda

* * *

Шчасце — што яно такое?

Ведама даўно,

Што яно не залатое —

Крэўнае яно.

Шчасце — гэта не па чыну

Хапаць, багацець…

Шчасце — гэта за Айчыну

Сораму не мець.

* * *

…О, Русь! Ты почему не содрогаешься,

Когда у сына спрашивает мать:

«Сынок, ты хоть за Родину сражаешься?..»

А он не знает, что в ответ сказать.

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Хочешь поделиться важной информацией анонимно и конфиденциально?