Trynaccać hadoŭ tamu ŭ hety dzień — 22 červienia, pajšoŭ z žyćcia Vialiki biełaruski piśmieńnik Vasil Bykaŭ.

Čałaviek, jakoha nazyvali Sumleńniem nacyi. 

Vasil tady tolki viarnuŭsia z emihracyi, kab za hod da 80-hodździa pamierci na rodnaj ziamli — jon pakutavaŭ na ankałohiju.

Da ŭhodkaŭ śmierci Vasila Bykava «Naša Niva» publikuje film režysiora Viktara Dašuka «Vasil Bykaŭ. Nastalhija». 

Aŭtar analizuje apošnija hady Bykava. Pryčyny, čamu hety prarok biełaruskaha naroda akazaŭsia ŭ vyhnańni. 

Viktar Dašuk. Fota Siarhieja Hudzilina

Viktar Dašuk. Fota Siarhieja Hudzilina

U stužcy jość ekskluziŭnyja razvažańni samoha Bykava, jakija raniej nie drukavalisia dla šyrokaj publiki. 

Tak, Vasil Bykaŭ raskazvaje, što zmusiła jaho źjechać ź Biełarusi ŭ Jeŭropu.

«Vielmi dyskamfortna žyć, kali na ciabie kosa hladziać nie tolki ŭ vialikim pałacy, ale i tvaje susiedzi, — kaža Vasil Bykaŭ u filmie. — Nakštałt taho, kali ja idu pa dvary svajho doma, dyk čuju, što piensijaniery, što tam siadziać, kidajuć mnie davoli źniavažlivyja vykazvańni: «Voś pajšoŭ biełaruski piśmieńnik, takuju jaho mać». Heta, kaniešnie, uražvaje. Nu, na niejki momant. Voś heta kiepska. I tut chočacca adhetul pajści niekudy ŭ bok, kab nie čuć hetaha. I ja znajšoŭ prytułak u byłoj fašystoŭskaj Niamieččynie, i ad tych ludziej, jakija niekali byli maimi vorahami, ja takoha nie čuju».

Hladzicie film całkam. 

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?