Žłobin — pramysłovy horad u Homielskaj vobłaści, dzie pracuje adziny ŭ krainie mietałurhičny zavod. Voś jak vitali Cichanoŭskuju ŭ Žłobinie:

Na mitynh u park — łukašenkaŭcy ŭsiudy vyznačyli dla sustreč takija miaściny, kab było čym dalej ad ludnych miescach, nie na vidnie — sabralisia niekalki tysiač čałaviek.

Na mitynhu ŭ Žłobinie pieravažali mužčyny siaredniaha ŭzrostu.

Źviartała ŭvahu taksama nacyjanalnaja śviadomaść udzielnikaŭ. Mnohija ludzi prynieśli nacyjanalnuju simvoliku. Hramada z entuzijazmam skandavała «Žyvie Biełaruś!» — patryjatyčny łozunh nacyjanalnaha adradžeńnia.

Voś jak patłumačyŭ svaje matyvy małady čałaviek:

A voś jak inšy žłobiniec tłumačyć, čamu nie budzie hałasavać za Łukašenku:

Voś strym ź mitynhu ŭ Žłobinie:

Charakterna dla Žłobina: pobač stajać ludzi i ź dziaržaŭnaj, i z nacyjanalnaj simvolikaj.

U parku jość niekalki atracyjonaŭ, ale nivodny nie pracuje.

«Ja chaču parazmaŭlać z novymi palitykami, jakija buduć pravić dobra našaj krainaj. A Łukašenka nas zahnabiŭ», — kaža adzin mužčyna, što idzie na mitynh.

«Ja pryjšoŭ siudy, kab padtrymać Śviatłanu Cichanoŭskuju, — kaža inšy małady čałaviek. — A potym projduć sumlennyja vybary, kab mahli ŭziać udzieł usie kandydaty»

Cichanoŭskaja, Capkała, Kaleśnikava padymajucca na sceny pad akampaniemient pieśni «Mury» («Ściana») katałonca Luisa Ljaka, što stała simvałam pratestaŭ u Katałonii, jaje na kožnaj sustrečy śpiavaje Siarhiej Kosmas. Siońnia jon śpiavaje ŭžo nie pa-rusku, a pa-biełarusku.

Ludzi skandujuć: «Śvieta! Śvieta! Śvieta!». «Vierym, možam, pieramožam!».

Ludzi zachoplena fotkajuć Cichanoŭskuju na svaje telefony.

«Usio jak u pieršy raz, ja nie mahu pryvyknuć. Pryvitańnie, Žłobin! — kaža Cichanoŭskaja. — My sabralisia tut za pieramieny. Ja, kali prychodžu na pikiety i baču partrety majho muža, jaki zaraz u SIZA, ledź strymlivaju ślozy. Ja była vymušana stać za svajho muža, zmahara za svabodu».

Ludzi skandujuć: «Małajčyna! Małajčyna!»

Cichanoŭskaja ŭsio bolš i bolš impravizuje. Jana koratka pierakazvaje svaju bijahrafiju. Śviatłana tłumačyć, čamu jana pryjšła ŭ kandydaty. 

«My zabylisia za 20 hadoŭ, jak heta zvacca ludźmi, — kaža Śviatłana. — Nas pavinny čuć. Moj muž jeździŭ pa Biełarusi i prapuskaŭ heta praź siabie. Jon razumieŭ, što kiepska bolšaści, jon staŭ vystupać za źmienu ŭłady. Siarhieja kinuli za kraty ŭžo na Novy hod, jany pieraśledavali ludziej, što davali intervju Siarhieju. Siarhiej raspluščvaŭ ludziam vočy». 

«My nie narodziec, my — narod», — zaznačaje Śviatłana. Čamu ŭsie krainy dobra žyvuć, a my nie? Moža prablema nie ŭ ludziach, a ŭ kiraŭnictvie? 

Cichanoŭskaja zaklikaje vyzvalić paliviaźniaŭ. Ludzi skandujuć: «Svabodu! Svabodu!»

Kali kidajuć ludziej u turmu, heta spraviadliva? «Chiba heta kraina dla žyćcia?» — pytajecca Śviatłana.

«Pieramien!» — skandujuć ludzi.

«Pieršaje, što ja zrablu, — my vypuścim usich palitviaźniaŭ, my vypuścim asudžanych za ekanamičnyja złačynstvy. Za šeść miesiacaŭ my pryznačym novyja sumlennyja vybary. I tady ŭžo ŭsie kandydaty prezientujuć svaje prahramy, vy ich pračytajecie, i tady ŭžo vy vybieracie dastojnaha kandydata».

«Dziakuj, dziakuj!» — nieadnarazova zryvajucca na avacyi.

«Ni ŭ jakim razie nie hałasujcie daterminova. Ni ŭ jakim razie. Tolki 9 žniŭnia, bližej da viečara. Prychodzim i hałasujem za Cichanoŭskuju Śviatłanu Hieorhijeŭnu!»

«Śvieta! Śvieta! Śvieta» — skandujuć ludzi.

«Luboŭ da muža pryviała mianie ŭ palityku, a ciapier ja adčuvaju luboŭ da ludziej. My budziem žyć u niezaležnaj i bahataj Biełarusi!» — kaža jana.

Maryja Kaleśnikava źviartajecca pa-biełarusku:

«Pryvitańnie, Žłobin! Vy nievierahodnyja! Jak vy žyviacie?» —»Chranova», — adkazvajuć ludzi.

Kali ja jechała ŭ mašynie, mnie tata napisaŭ sms. Siońnia dzień Vajenna-marskoha fłota, a tata słužyŭ na padvodnaj łodcy. Tata pažadaŭ «Siem futaŭ pad kilem».

Kaleśnikava kaža: «Davajcie ŭjavim novuju krainu, u jakoj my budziem žyć». Tam rabočy nie budzie raŭniacca biednamu. Čałaviek budzie žyć u dastatku. U novaj Biełarusi rabočy nie budzie maŭklivy, rabočy budzie brać udzieł u žyćci zavoda i krainy. U novaj Biełarusi ŭrad budzie z pavahaj stavicca da rabočych, a nie svarycca. Takoj pavinna być budučynia. Vy chočacie žyć u takoj krainie?»

«Tak», — adkazvajuć ludzi.

«Ułady trymajuć nas za durniaŭ. Vy vierycie ŭładam?»

«Nie», — adkazvajuć ludzi.

Iznoŭ ihraje «Hraj» Lapisaŭ.

«Heta narmalna, kali piensijaniery žyvuć napaŭhałodnymi? Nie narmalna?»

«Nie» — adkazvajuć ludzi.

«Heta narmalna, kali cisnuć na nastaŭnikaŭ, kab jany falsifikavali hałasy? Nie! Nastaŭniki pavinny vučyć dziaciej».

«Ale treba dziejničać zakonnymi mietadami».

«My zaklikajem čynoŭnikaŭ nie iści suprać svajho naroda, nie bajacca jaho, a stać plačo ŭ plačo», — kaža Kaleśnikava.

«Kandydat — heta ŭsiaho tolki instrumient, a sapraŭdnaja ŭłada — u rukach naroda. Nam nie treba lidary, pravadyry i kaśmičnyja płany. Nam patrebnyja my sami», — zaklikaje Kaleśnikava. 

«Žłobin — dziaviaty horad. I ŭ kožnym horadzie my bačym zachoplenyja vočy, my bačym vašu padtrymku, i heta vielmi zdorava», — biare mikrafon Vieranika Capkała.

«Usie my dakładna viedajem, što pryjšoŭ čas pieramien: ci zaraz, ci nikoli», — ahituje jana.

«Hetyja ŭłady karystajucca roznymi nizkimi mietadami, cisnuć na našych dziaciej. Heta hańba».

«Pahladzicie, jak ułady viali siabie padčas karanavirusa. Za što my płacim svaje padatki?»

Ludzi ŭchvalna halokajuć.

«My viedajem, što na BMZ padčas kryzisu ludziam zrazajuć zarobki. Heta nie narmalna».

«Ułada pałochaje nas majdanami, uvodam vojsk NATA, rasijskich vojsk. Ale heta kaža adzin čałaviek. My pra heta nikoli nie kazali. My chočam žyć u narmalnaj mirnaj krainie».

«Darahija maje piensijaniery, horš, čym ciapier, nie budzie. Chiba vy dastojnyja piensii 150—200 dalaraŭ? Vy ŭsio žyćcio pracavali, 30 hadoŭ stažu. Tak być nie pavinna. Nie bojciesia, horš nie budzie».

Vieranika Capkała pramaŭlaje vielmi rezka i jasna. Prysutnyja nieadnarazova spyniajuć jaje avacyjami.

***

Siońnia ŭ Homielskaj vobłaści ŭ Śviatłany Cichanoŭskaj, Maryi Kaleśnikavaj i Vieraniki Capkały zapłanavanyja try sustrečy.

A 11-j hadzinie pavinien startavać mitynh u Žłobinie. Jon projdzie nasuprać budynka byłoj biblijateki ŭ haradskim parku kultury i adpačynku «Prydniaproŭski».

15-j sustreča pačniecca ŭ Rečycy na płoščy pierad kaplicaj Jefrasińni Połackaj.

20-j u Homieli. Tut sustreča projdzie na placoŭcy pierad uvachodam u filijał «Centra inkluziŭnaj kultury» Haradskoha centra kultury» (vuł. Jubilejnaja, 48).

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?