Fota sa staronki inicyjatyŭnaj hrupy Viktara Babaryki ŭ fejsbuku

Fota sa staronki inicyjatyŭnaj hrupy Viktara Babaryki ŭ fejsbuku

Učora ŭ Žłobinie na mitynhu ŭ padtrymku kandydata Śviatłany Cichanoŭskaj biełarusy zaŭvažyli kranalnuju paru. Pažyły mužčyna piaščotna abdymaŭ svaju spadarožnicu ŭ pryhožaj biruzovaj sukiency. Piensijaniery siadzieli na adnym kreśle ŭ pieršym šerahu pikieta. TUT.BY daviedaŭsia, chto hetyja ludzi i jak jany apynulisia na mitynhu.

Hienrych Anisimavič i Nina Kanstancinaŭna Ciareščanki žyvuć u Žłobinie. Razam para ŭžo 60 hadoŭ — i jakraz učora adznačyli bryljantavaje viasielle.

U niadzielu Hienrych Anisimavič advioz na svaim stareńkim «holfiku» (tak-tak, piensijanier dahetul sam kiruje!) žonku ŭ carkvu, a paśla para viartałasia dadomu — i ŭbačyła ŭ parku nievierahodnuju dla Žłobina kolkaść narodu. Pryparkavali aŭto, daviedalisia, ź jakoj nahody zbor — i vyrašyli taksama pasłuchać kandydata.

Nina Kanstancinaŭna, pryznajecca, što adrazu była začaravanaja tym, što adbyvajecca vakoł.

— Takaja kolkaść uśmiešak, ludzi takija śvietłyja i pryhožyja, heta było nievierahodna! — da hetaha času ŭražanaja pažyłaja žančyna.

A voś jaje muž bolš krytyčny.

— Nie ŭsio ja ŭchvalaju, što jany [alternatyŭnyja kandydaty] kažuć. Nu, naprykład, što ŭ nas usio kiepska. Heta ž nie tak, — kaža piensijanier.

U toj ža čas i z tym, što adbyvajecca ŭ apošni čas u krainie, jon nie zhodny.

— Usie dumajuć, što piensijaniery chočuć aby było spakojna, i ŭsio — ale heta nie tak. U mnohich ludziej našaha ŭzrostu jość svajo staŭleńnie da taho, što adbyvajecca ciapier, prosta jany nie kryčać pra heta, a ŭ siłu mudraści addajuć pieravahu bolš maŭčać. Ale heta nie značyć, što ŭ ich niama mierkavańnia! — upeŭnieny Hienrych Anisimavič.

— Ja nie razumieju, čamu nas pałochajuć pa televizary — maŭlaŭ, ledź nie niejkija strašnyja ludzi pryjduć da ŭłady, kali jana źmienicca? — ździŭlajecca Nina Kanstancinaŭna. — Ja voś učora pahladzieła svaimi vačyma na tych, chto choča pieramienaŭ — dziaŭčynki maładyja, śvietłyja takija, uśmichajucca. Tak było cikava, miłaja maja! Jany chiba što drennaje kažuć abo chočuć zrabić?

Na vybary, kaža Nina Kanstancinaŭna, jana abaviazkova pojdzie. Ciapier razvažaje nad tym, jak abaranić svoj hołas.

— Čuła, što treba, jak prahałasuješ, fatahrafavać biuleteń — ale ŭ maim telefonie niama fotakamiery.

Piensijanierka pryznajecca, što jašče piać hadoŭ tamu hałasavała za Łukašenku — ale ciapier usio inakš.

— My pry ŭsiakich uładach žyli, roznaje bačyli. I spačatku bačyli, jak hety prezident staraŭsia i rabiŭ šmat dla naroda. A ciapier užo va ŭsich viera pachisnułasia. Navošta tak trymacca za ŭładu? Pahladzi, što narod choča, — i daj jamu samomu vybrać. Navošta za heta chapać i ŭ turmu sadžać? Ci voś tych ludziej karać, što na vulicach apładzirujuć. Jany što, chiba zabivać kaho pryjšli, kab ich chapać i karać? Nie treba tak ź ludźmi.

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?