Alaksiej Švakaŭ.

Alaksiej Švakaŭ.

Alaksiej Švakaŭ pačynaŭ svaju karjeru z prakuratury: spačatku pracavaŭ u prakuratury Kastryčnickaha rajona, paśla ŭ Minskaj haradskoj. Ale pierajšoŭ na advarotny bok, zaniaŭšysia advakackaj praktykaj. Śpiecyjalizacyja — administracyjnaje i kryminalnaje prava. 

U 2012 hodzie Švakaŭ byŭ abrany staršyniom Minskaj haradskoj kalehii advakataŭ, z tych časoŭ niaźmienna zajmaŭ hetuju pasadu. 

Ciapier, praz 10 hadoŭ, pajšoŭ na pavyšeńnie: 14 lutaha jon uznačaliŭ Biełaruskuju respublikanskuju kalehiju advakataŭ, zamianiŭšy Viktara Čajčyca, jaki ŭvajšoŭ u historyju biełaruskaj advakatury najpierš jaje razhromam.

«Naša Niva» pahavaryła pra asobu Alaksieja Švakava ź niekatorymi biełaruskimi byłymi i dziejnymi advakatami. Vodhuki supiarečlivyja. 

«Švakaŭ pryjechaŭ pad Akreścina, jon razumieŭ, što heta «biespredzieł»

«Ja kantaktavaŭ sa Švakavym, kali ŭ žniŭni 2020 hoda kala Akreścina byŭ impravizavany štab advakataŭ, — raskazvaje adzin z advakataŭ. — Tady ŭ naš čat pastupiŭ zapyt, što vałanciory šukajuć advakataŭ. Adrazu zakipieła praca, kalehi pačali arhanizoŭvać dapamohu.

U hetym čacie byŭ i Švakaŭ. Jon taksama prymaŭ udzieł u arhanizacyi dapamohi, praŭda, rabiŭ toje nie svaimi rukami.

Kali było pryniataje rašeńnie akazvać jurydyčnuju dapamohu za 1 rubiel, heta adnaznačna išło ad Švakava, jon davaŭ dabro na heta.

Švakaŭ taksama adrazu pryjechaŭ pad Akreścina. Viedaju, što ź im havaryli kalehi advakaty tam, jon tady vykazvaŭ pazityŭnuju pazicyju, vydatna razumieŭ, što adbyvajecca, što heta «biespredzieł». Było bačna, što pieražyvaje. Adzinaje, što jon namahaŭsia rabić usio akuratna. Kazaŭ: «Kab nam tut prastajać jak maha daŭžej, vy tut nie abvastrajcie, nie pryciahvajcie zališniuju ŭvahu». Ale ž maksimalna «prabivaŭ», kab štab nie prahaniali.

Pazicyja ŭ jaho była vidavočnaja. Jon navat vykazaŭsia: nie viedaju, što z hetaha budzie, ale ci budzie ŭsio kruta, albo nam usim kranty. Heta nie dasłoŭnaja cytata, ale sens taki. 

Tady Švakaŭ adnaznačna ryzykavaŭ, što ŭdzielničaŭ u hetym. Ale ź inšaha boku, advakaty tudy sami kinulisia, u jaho ŭžo nie pytalisia. 

Na toj momant advakaty rychtavali pietycyju suprać hvałtu i ab pryznańni vynikaŭ vybaraŭ niesapraŭdnymi. Było bačna, što Švakaŭ padtrymaŭ by pietycyju, kab tam nie było punktu pra vybary. Bo tut taki tonki jurydyčny momant, što my, jak jurysty i advakaty nie možam zajaŭlać palityčnyja łozunhi. Pra hvałt my možam kazać, bo bačym usio na svaje vočy i možam dać adznaku hetamu. 

Ale tekst pietycyi Švakaŭ čytaŭ i było ŭražańnie, što jon jaje padtrymlivaje.

Hety advakacki štab pastajaŭ pad Akreścina niedzie z tydzień. Patok ludziej źmienšyŭsia, ale ŭžo da nas pa kansultacyju jechali ludzi navat ź inšych haradoŭ. Voś tolki tady Švakaŭ pačaŭ nastojvać, što hety štab treba prybirać, kab nie śviacicca i nie pryciahvać uvahu. Tady ja ź im byŭ zhodzien, bo ŭžo tady ŭsie viedali, što advakaty dapamahajuć za rubiel, što možna da ich źviartacca. Tamu hetaje rašeńnie Švakava było davoli adekvatnym». 

Praŭda, inšy advakat kaža, što Švakaŭ nie toje, kab dapamahaŭ u arhanizacyi taho štaba. Chutčej, maŭlaŭ, u składanaj žnivieńskaj situacyi 2020 hoda Minskaja haradskaja kalehija vyrašyła prosta nie pieraškadžać svaim advakatam pracavać pad Akreścina. 

«Bo ŭ žniŭni i Čajčyc jeździŭ pad Akreścina, kazaŭ, što słuchaŭ historyi ludziej, što advakaty buduć im dapamahać, — adznačaje surazmoŭca. — A kali pačali presavać advakataŭ, pazicyja stała zusim inšaj».

Vielmi chutka źmianiŭ svaju pazicyju i Alaksiej Švakaŭ.

«Časam čym cišej, tym lepš, da»

U sakaviku 2021 hoda ŭ publičny dostup trapili aŭdyjazapisy kanfierencyi, na jakoj vystupaŭ Švakaŭ. U ich jon apraŭdvajecca: maŭlaŭ, paślavybarčyja padziei pryviali da taho, što «mnohija z nas znachodzilisia ŭ poŭnaj razhublenaści». U vystupie Švakaŭ upikaŭ advakataŭ za kamientary ŭ ŚMI i ŭ sacsietkach. 

Jon kazaŭ: «Ja hutaryŭ ź niekatorymi advakatami, da voś, tvaja dziejnaść, čymści ty dapamoh voś heta voś, svajmu klijentu. Voś ty tut pišaš-pišaš i što? Dumaješ, karyść niejkuju heta prynosić? Pa maim uražańni — ja viedaju takoje, i sam byvaŭ u roznych situacyjach — nu, časam čym cišej, tym lepš, da».

Taksama jon haniŭ advakataŭ, što nie mieli dośviedu pracy z administracyjnymi spravami, ale kinulisia abaraniać ludziej. Hety momant «Našaj Nivie» rastłumačyŭ adzin z surazmoŭcaŭ:

«Tady pad Akreścina pryjechała na dapamohu šmat advakataŭ, ale niekatoryja byli jurysty, jakija zajmalisia haspadarčymi spravami. I paśla na kanfierencyi pra heta Švakaŭ i kazaŭ: što leźli tyja, chto nie raźbiraŭsia.

Ja tady čuŭ jaho słovy i heta zusim nie stykavałasia z tym, što bačyŭ pad Akreścina. Bo tak, byli momanty, kali advakaty, jakija raniej nie sutykalisia z administratyŭnymi spravami, pracavali, skažam tak, pa-roznamu.

Moža navat prajaŭlali časam bolš emocyj, čym prafiesijnaha padychodu — takoje było. Ale takoha i nie mahło nie być, bo advakaty bačyli, u jakim vyhladzie ludzi vychodziać z Akreścina. Bačyli źbitych u balnicach i pačućcio niespraviadlivaści tady prosta raśpirała znutry».

A paźniej źlili ŭ sieciva i aŭdyja pasiadžeńnia Minskaj haradskoj kalehii advakataŭ, jakoje prachodziła 9 lutaha 2021-ha. Tam Alaksiej Švakaŭ adčytvaŭ Dźmitryja Łajeŭskaha, advakata Babaryki, za jaho publičnyja vykazvańni. Advakat maje abmiežavańni, pastajanna nahadvaŭ Švakaŭ Łajeŭskamu.

«Vašy voś hetyja pavodziny, dziela čaho vy heta ŭsio robicie? Vy vykazvajeciesia zusim nie pa spravie, a tam jak presu puścili ci nie puścili, i ci moža Viarchoŭny sud razhladać pa pieršaj instancyi», — vyhavorvaŭ jon.

«Takich u nas advakataŭ, jakija voś tak voś padtrymlivajuć [publičnaje vykazvańnie mierkavańnia], nu maksimum 5%, — dadavaŭ Švakaŭ. — Voś tyja, asnoŭnaja kolkaść u nas, jakija pracujuć u kansultacyjach, voś jany tut jość — advakaty, jakija prysutničajuć, im treba pracavać, im treba zarablać hrošy, im treba hadavać dziaciej, im treba zachavać prafiesiju, im treba, kab spravy ŭ ich byli prosta, tak… Im treba spakoj. Voś my žyli paśla 12-ha hoda, kali ŭsia taja łabuda skončyłasia, voś skažycie, chto tut žyŭ drenna? My žyli cicha, zvyčajna, nam usiaho chapała».

Adzin z surazmoŭcaŭ-advakataŭ tak prakamientavaŭ «Našaj Nivie» zajavy Švakava:

«Paźniejšyja jaho zajavy na toj kanfierencyi, krytyčnyja zajavy — užo dali zrazumieć, što jon vybraŭ inšy kirunak. Dumaju, Švakaŭ zrazumieŭ, što pratest pravaliŭsia i zrazumieŭ, jakuju pazicyju treba zaniać.

Ja kamunikavaŭ ź im i tady, i zastavałasia adčuvańnie, što jon dakładna na baku pratestu. Tamu, zdavałasia, što rezka krytykavać jaho — pazicyja, moža być, paviarchoŭnaja. Moža my prosta nie viedajem niejkija padvodnyja płyni? 

Ale, ź inšaha boku, kali pačalisia represii ŭ dačynieńni da advakataŭ, usie kazali, što pazicyja Švakava ŭžo adnaznačnaja. Moža heta źviazana z tym, što jon vychadziec ź siłavikoŭ? Jon ža padtrymlivaje adnosiny z prakurorskimi rabotnikami i pa siońnia.

Naprykład, raskazvajuć, što niedzie pad Novy hod była vialikaja hulanka z udziełam Švakava, kudy i advakataŭ nie ŭsich paklikali, ale byli ludzi z prakuratury, sa Śledčaha kamiteta».

Pieršy sakratar CK BRSM i Alaksiej Švakaŭ padpisvajuć pahadnieńnie. Fota BiełTA.

Pieršy sakratar CK BRSM i Alaksiej Švakaŭ padpisvajuć pahadnieńnie. Fota BiełTA.

Darečy, prakuratura i Švakaŭ sapraŭdy vielmi lubiać adno adnaho. Jak minimum u 2016 hodzie Švakaŭ byŭ u žury konkursu na lepšaje čytańnie vieršaŭ siarod prakurorskich rabotnikaŭ. 

U śniežni 2021 hoda Minskaja haradskaja kalehija advakataŭ i BRSM padpisali pahadnieńnie ab supracoŭnictvie. Da kanca niezrazumieła navošta, vyhladaje, kab abmiarkoŭvać źmieny ŭ Kanstytucyju pierad refierendumam.

«Čas niaprosty. Šmat pytańniaŭ u moładzi zaraz. My pavinny dapamahać maładym ludziam raźbiracca ŭ tym, što adbyvajecca. Nam treba bolš mieć znosiny ź imi, rastłumačvać pravy i abaviazki, nakiroŭvać, kab papiaredzić mahčymyja nastupstvy nieabdumanych dziejańniaŭ», — skazaŭ Švakaŭ.

U studzieni 2022-ha i sam jon nie zabyŭsia asabista ŭchvalić refierendum: «Hramadstva i kraina raźvivajucca, situacyja mianiajecca. Tamu pieryjadyčna nieabchodna ŭnosić źmieny ŭ asnoŭny zakon. Heta źviazana ŭ pieršuju čarhu z tym, što nieabchodna ŭdaskanalvać pravavuju, palityčnuju sistemu dla taho, kab kraina ŭ dalejšym raźvivałasia, była paśpiachovaj».

«Namahaŭsia abaraniać svaich»

Ale niekatoryja advakaty i siońnia stanoŭča adhukajucca pra Švakava:

«Jon dobry śpiecyjalist i dobry čałaviek. Svaich advakataŭ, ź Minskaj haradskoj kalehii, jon namahaŭsia abaraniać pry luboj mahčymaści. U hetym płanie jon małajčyna». 

Tut varta adznačyć, što Švakavu staviać u zasłuhu «vyratavańnie» advakatki Viery Areška, jakaja była jaho namieśnicaj u Minskaj haradskoj kalehii. Akramia taho, razam sa Švakavym Areška abaraniała inžyniera MZKT Hałavača, jakoha nijak nie mahli pasadzić (a paśla i ŭvohule apraŭdali, paśla 4 hadoŭ u SIZA).

Niečakana ŭ 2019 hodzie na samu Arešku zaviali až dźvie spravy: za ahałošvańnie materyjałaŭ śledstva i zachoŭvańnie zbroi. Apošniaje abvinavačvańnie hruntavałasia na tym, što ŭ advakatki pry pieratrusie znajšli pistalet 1938 hoda. Areška mahła sieści na 7 hadoŭ, ale ŭsio abyšłosia, jak kažuć, praz zastupnictva mienavita Švakava i Čajčyca.

Ale inšy advakat tłumačyć: «Moža jon i baraniŭ jaje niejak kułuarna, ale publična nie vykazvaŭsia, nie ahučvaŭ pryncypovuju pazicyju. Arešku vinavacili ŭ razhałošvańni dadzienych śledstva.

Tut prablema ŭ tym, što advakataŭ prymušajuć davać padpiski ab nierazhałošvańni. Heta vialikaja prablema dla advakataŭ. Tut pryncypova było b skazać, što tekst abvinavačańnia nie moža być tajamnicaj śledstva, ale ž Švakaŭ hetaha nie zrabiŭ.

U vyniku, usio niejak vyrašyli, spravu skončyli pa małaznačnaści. Ale ja nie liču, što voś tak ciškom vyrašać pytańni heta aptymalny šlach dla raźvićcia advakatury».

Taksama dyscyplinarnuju spravu suprać advakata Łajeŭskaha zavodziŭ mienavita saviet kalehii, kudy ŭvachodziŭ Švakaŭ, padkreśliŭ surazmoŭca.

«Ničoha nie źmienicca, bo i tak usio kiepska»

Ale isnujuć dva momanty, u jakich sychodziacca ŭsie surazmoŭcy. Pieršy — lepš užo Švakaŭ, čym niejki ŭčorašni siłavik. 

«Pryznajusia, jość i dumka, što Švakaŭ nie samy horšy varyjant, bo chacia b nie niejki siłavik, jak siońniašni ministr justycyi. Švakaŭ chacia b papracavaŭ narmalna, viedaje advakataŭ», — kaža adzin surazmoŭca.

«Lepš Švakaŭ, čym niechta ź siłavych viedamstvaŭ. Bo pry siońniašnim zakonie ab advakatury heta całkam było mahčyma. Jon chacia b narmalny advakat, sa stažam», — pahadžajecca inšy. 

I druhi momant — dla advakataŭ ničoha nie źmienicca. Abaraniać abaroncaŭ nichto nie budzie.

«U apošni čas Švakaŭ pakazaŭ siabie jak funkcyjanier, nabližany da Miniusta, a nie jak abaronca advakataŭ. Tamu jaho i pryznačyli na novuju pasadu. Ničoha dobraha z hetaha nie budzie, pryncypovych pieramienaŭ čakać nie varta. U tym liku i ŭ horšy bok — bo i tak usio drenna. Švakaŭ budzie prosta padtrymlivać toj kurs, jakija isnavaŭ u BRKA da jaho», — miarkuje adzin z advakataŭ.

«U paraŭnańni z Čajčycam, pryznačeńnie Švakava ničoha nie mianiaje. Navat Čajčyc, moža być, bolšy papulist, jaki moh by bolš pazityŭnaje ŭražańnie sfarmiravać chacia b na słovach», — miarkuje inšy advakat.

Ale moža chacia b spyniacca ŭ pazbaŭleńni advakataŭ licenzij?

«Naŭrad ci, bo siońnia heta vyrašaje nie Kalehija advakataŭ, a Miniust, — adkazvaje adzin z advakataŭ. — Ci źmienicca niešta? Nie dumaju. Tym bolš, što ciapier chodziać čutki, što advakaturu chočuć zrabić municypalnaj. Heta značyć, advakaty buduć siadzieć pry vykankamach na zarpłacie».

Čytajcie jašče:

«Nie treba leźci ŭ palityku». Čym zapomniŭsia Viktar Čajčyc, jaki 10 hod kiravaŭ advakaturaj u Biełarusi

Клас
Панылы сорам
Ха-ха
Ого
Сумна
Абуральна

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?