«Ja vam prosta vypadak z žyćcia raskažu, jaki da hłybini dušy mianie ŭzrušyŭ.

Moładź u tuju paru ŭviečary sabrałasia paśpiavać biełaruskija pieśni. Na nastupny dzień, moža być, z hetaj kampanii chtości znajšoŭsia, voś hetaja kampanija była vyklikanaja, pa-našamu, u milicyju.

Što tam, palicyja była? Pastarunak. I tam prosta prykładam aŭtamata vybili zuby. Voś taki voś mietad vychavańnia byŭ», — narakaje śvisłacki viertykalščyk. 

I praciahvaje:

«Druhi momant chacieŭ by nazvać, pra jaki nie mahu maŭčać. U 1921 hodzie

56 baćkoŭ śvisłackich sabralisia i napisali list, kab dazvolili dzieciam navučacca na biełaruskaj, na rodnaj biełaruskaj movie. 110 školnikaŭ hetych 56 baćkoŭ. I atrymali aficyjnuju admovu».

A viadomy historyk-prapahandyst z najbližejšaha atačeńnia Łukašenki Ihar Marzaluk heta ŭsio padsumoŭvaje:

«Jak šahrenievaja skura skaračałaś prastora biełaruskaj kultury, źniščalisia biełaruskija škoły».

Kali b hetyja cytaty pryvieści, nie tłumačačy kantekstu i prybraŭšy daty, to naŭrad ci ludzi z chodu zrazumieli b, što jany — nie pra sučasnuju Biełaruś z «biełaruskaj» uładaj, a pra rečaisnaść amal stohadovaj daŭniny ŭ čužoj dziaržavie. 

Клас
10
Панылы сорам
68
Ха-ха
13
Ого
0
Сумна
3
Абуральна
17