(15.07.1410)

Pad łatami stalnymi kryžakoŭ
Žyvyja dušy i žyvaja kroŭ,
I im, jak nam, žyćcio taksama miła,
Ale palubić siońnia ich mahiła,
Bo z nami Vitaŭt naš, nad nami Boh,
I kopjaŭ les, i strełaŭ našych chmary,
Što ŭ niebie nad samotaju daroh
Latuć i lotam abudžajuć mary
Ab pieramozie, da jakoj idziom
Za Vitaŭtam, nibyta za ahniom
Praz noč u dzień, dzie našyja mahiły,
Niby prystupki leśvicy, ź jakoj
Nam volaj dychać, bačyć kraj naš miły,
Nibyta Chram bialutki, prad saboj…
Źviniać miačy, kryvaviacca šałomy,
I kopjaŭ les traščyć, niby tryśnioh.
I ŭžo adkaz jość na pytańnie: «Chto my?»,
Ale jaho jašče nie čuje Boh…

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?