Karcinu «Anton tut pobač» hałoŭny redaktar časopisa «Sieans» Luboŭ Arkus i apieratar Ališer Chamidchadžajeŭ zdymali čatyry hady. Za hety čas hałoŭny hieroj filma — chłopčyk-aŭtyst Anton Charytonaŭ — pieratvaryŭsia z mała prystasavanaha da narmalnaha žyćcia čałavieka ŭ chłopca, jaki navučyŭsia razmaŭlać ź ludźmi, uśmichacca, «płakać, hatavać, razmaŭlać pa telefonie, nie bajacca sabak i žyć sa svaim dyjahnazam».

Kamiera pakazała žyćcio nie tolki Antona, ale i jaho baćki, jaki syšoŭ ź siamji, i maci, u jakoj dyjahnastavali rak, i Rasii z usimi jaje sacyjalnymi prablemami.

Paŭnavartasnym udzielnikam karciny stała sama Luboŭ Arkus. Praz svoj zakadravy manałoh jana raskazała pra ŭsio, z čym sutyknuŭsia Anton. Pra ŭsio, z čym sutyknułasia ŭ svaim žyćci jana sama. Pra ŭsio, z čym naohuł sutykajecca čałaviek — horyč, adzinotu, rospač, kachańnie, radaść.

Film «Anton tut pobač» atrymaŭ na 69-m Vieniecyjanskim kinafiestyvali pryz Mouse d'argente italjanskich internet-krytykaŭ. Stužku tam prymali apładysmientami, jakija supravadžajuć ciapier film i na ŭsich pakazach.

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?