U sieradu 31 kastryčnika ŭ 18–00 na siadzibie BNF (Minsk, vuł. Čarnyšeŭskaha, 3) u miežach «Marafonu salidarnaści ź biełaruskimi palitviaźniami» adbudziecca prezentacyja knihi vieršaŭ «Kienhir» najstarejšaj biełaruskaj dziajački, pakutnicy HUŁAHu, paetki Nadziei Ramanaŭny Dziemidovič.

Nadzieja Dziemidovič — heta žančyna vialikaha serca i ščyraj dušy, jakuju nie złamali ni katavańni, na stalinskija łahiery, ni paźniejšaja adzinota (HUŁAH pakinuŭ jaje biez ułasnaj siamji). Jana sapraŭdnaja chryścijanka, usim daruje, i za ŭsich pieražyvaje, ale asabliva za «ludziej svajoj dušy», za ščyrych biełarusaŭ, jakija zaraz vymušanyja ŭspadčvać jaje pakutnicki los. Sensam jaje žyćcia stała śviedčańnie pra toje, što jana pieražyła, kab heta bolš nie paŭtarałasia. A najbolšaje ščaście dla jaje — bačyć i čuć biełaruskuju moładź.

Ščyra zaprašajem!

Клас
0
Панылы сорам
0
Ха-ха
0
Ого
0
Сумна
0
Абуральна
0

Chočaš padzialicca važnaj infarmacyjaj ananimna i kanfidencyjna?